Houden beleggingsverzekeringen stand in de huidige financiële markt?

Lees hier  het volledige artikel.

Verzekeraars stoppen met stilzwijgende verlenging

Vanaf 1 januari 2010 gaan de schadeverzekeraars consumenten tijdig informeren over de datum waarop een verzekering wordt verlengd en de mogelijkheden om eventueel op te zeggen. Daarmee komt een einde aan de zogeheten stilzwijgende verlenging. Bovendien hanteren schadeverzekeraars voor de particuliere markt voortaan het uitgangspunt van een contracttermijn van één jaar. Nadat het contract voor de eerste keer verlengd is, hebben deze contracten voor de consument een maximale opzegtermijn van een maand. Daartoe hebben de leden van het Verbond van Verzekeraars vandaag besloten tijdens hun Algemene Ledenvergadering.

Langer lopende contracten blijven mogelijk door middel van een ‘dubbele handtekening’ van de consument. Zonder de expliciete instemming van de consument, wordt het meerjarig contract na de verlengdatum een éénjarig contract met een eveneens maximale opzegtermijn van een maand. Deze maandelijkse opzegbaarheid geldt alleen voor de verzekeringnemer; verzekeraars zijn onder normale omstandigheden gebonden aan de oorspronkelijk overeengekomen contractstermijn.

VerzekeraarsVernieuwen
De afspraken die de leden van het Verbond met elkaar gemaakt hebben, gaan in per 1 januari 2010. Volgens het Verbond komt de branche hiermee tegemoet aan de wens van de consument om meer inzicht te hebben in een naderende contractsverlenging en de behoefte aan meer keuzevrijheid, ook met betrekking tot de contractstermijn. De maatregelen maken deel uit van het programma VerzekeraarsVernieuwen van het Verbond, dat initiatieven samenbrengt waarin de focus op de consument beter gestalte krijgt. Bij het Verbond zijn veruit de meeste in Nederland actieve verzekeraars aangesloten zodat het programma zich uitstrekt over vrijwel de gehele branche.

Bindende zelfregulering
De nieuwe regels vallen onder de zogeheten ‘bindende zelfregulering’, waarvoor instemming van de Algemene Ledenvergadering vereist is. Het Verbond heeft over deze bindende zelfregulering contact gehad met de Nederlandse Mededingingsautoriteit en FIDIN, het samenwerkingsverband van de intermediaire organisaties NVA en NBVA. Bindende zelfregulering betekent onder meer dat consumenten die menen dat verzekeraars zich niet aan deze afspraken houden, een klacht kunnen indienen bij de Ombudsman Financiële Dienstverlening (Kifid). De ombudsman kan verzekeraars aanspreken wanneer zij handelen in strijd met de letter of de geest van deze bindende afspraken.

Bron: www.verbondvanverzekeraars.nl

De financiele bijsluiter

In een Financiële Bijsluiter staat de belangrijkste informatie over een financieel product. In de bijsluiter staat wat het product precies is en wat het kost. Maar ook wat de risico's zijn en wat het product kan opbrengen. En wat er gebeurt als je eerder wilt stoppen met het product.

Lees ook de offerte!
In de Financiële Bijsluiter staat belangrijke informatie. Maar als je echt een product wilt aanvragen, moet je ook de offerte van de aanbieder goed lezen. In de Financiële Bijsluiter kun je namelijk niet lezen wat je precies moet betalen. Of wat het product in jouw geval kan opbrengen. Dat staat wel in de offerte. De aanbieder maakt de offerte echt voor jouw situatie.

De overheid heeft de Financiële Bijsluiter op 1 juli 2002 ingevoerd. Nu is de bijsluiter vernieuwd. De nieuwe is korter en duidelijker dan de oude. Vanaf 1 oktober 2006 moeten bedrijven die nieuwe bijsluiter ook echt gebruiken. Voor ieder complex financieel product moet er een Financiële Bijsluiter zijn.

Als een bedrijf reclame maakt voor een complex financieel product, moet het de Financiële Bijsluiter in de reclame noemen. Dat gebeurt altijd op dezelfde manier.

Het ministerie van Financiën heeft een wet gemaakt voor de Financiële Bijsluiter. In de wet staat aan welke regels financiële instellingen zich moeten houden als ze een Financiële Bijsluiter maken. De Autoriteit Financiële Markten (AFM) controleert of instellingen zich aan de regels houden.

Wat doet de AFM?
De AFM controleert instellingen die te maken hebben met sparen, lenen, beleggen en verzekeren. De AFM let erop of die instellingen zich goed gedragen. Zo kun je bijvoorbeeld op de website van de AFM opzoeken of een financiële instelling wel een vergunning heeft. De AFM geeft het ministerie van Financiën adviezen over nieuwe wetten en regels. En controleert of iedereen zich aan de wetten en regels houdt.

Bron: De financiële bijsluiter